Λυσσομανάει ο άνεμος μα ο άνεμος δεν ξέρει πως το κορίτσι που θα ‘ρθει την άνοιξη θα φέρει

Κι επιτέλους πάψε ν’ αυτοτιμωρείσαι που δεν μπόρεσες να είσαι αυτό που ήθελε μην ξεχνάς πολύ καλύτερή του είσαι πάψε πια ν’ απολογείσαι για ό,τι γίνεται

Εδώ είναι το λάθος σου μα εδώ και το σωστό ρούχο κλεμμένο σ΄έχω απάνω μου καιρό εδώ που φτάσαμε να παίζουμε κρυφτό

Τρίτος όροφος σιωπή

μέρα μελαγχολική

η βροχή πέφτει μ’ ορμή πάνω στο τζάμι

Τρίτος όροφος κενό

ώρες δύσκολες περνώ

και τα δάκρυα απ’ τα μάτια μου ποτάμι

Θέλει μαγκιά για ν’ αρνηθείς

της σιγουριάς τα κυβικά,

για έναν έρωτα να πεις

εγώ θα ζω με δανεικά

θέλει μαγκιά για να δοθείς

σε ένα πάθος δυνατό

μα εσύ μωρό μου δεν διαθέτεις απ’ αυτό.

Χειροκροτήστε την γι’ αυτή την ερμηνεία Έχει ταλλέντο που δεν έχει άλλη καμία Χειροκροτήστε για το ρόλο πού ‘χει παίξει Ήτανε τόσο πιστευτή σε κάθε λέξη

Δεν μ’ ενδιαφέρει αν είσαι άσος στο κρεβάτι δεν μ’ ενδιαφέρει αν δεν κουράζεσαι ποτέ δεν μ’ ενδιαφέρει αν έχεις Μερσεντές χλιδάτη ή σπορ διθέσια Μπεεμβέ.

Έχει τη μαγεία να μας μαγεύει…Μπράβο Μελίνα…

Αλλού εσύ, αλλού εγώ

δεν έχω χρόνο να σε δω

βρισκόμαστε μονάχα Κυριακές

Και είναι τόσο ειρωνικό

πως μ’ αγαπάς και σ’ αγαπώ

μας το θυμίζουν κάποιες διακοπές

Από σένα μου έχει μείνει τ’ όνομά σου το μισό αλλά ξεχνώ τη φωνή σου, να η ποινή σου δε συγκρατώ τη μορφή σου, να η ποινή σου